Następnie pracował w Sekretariacie Klubu Komunistycznej Frakcji Poselskiej.

W 1926 zredagował i wydał jednodniówkę „Amnestia dla więźniów politycznych”, napisał broszurę „Marcin Kasprzak” i został członkiem kolegium redakcyjnego biuletynu Międzypartyjnego Sekretariatu dla Walki o Amnestię dla Więźniów Politycznych „Amnestia”. W 1927 był współzałożycielem (z Janem Hemplem) dwutygodnika „Nowiny”. 1928–1930 i w 1931 więziony za działalność komunistyczną. Podczas przerwy w odbywaniu kary pracował w Centralnej Redakcji KPP i współredagował w Krakowie „Przegląd Społeczny”. W 1931 był starostą komuny więziennej. Po zwolnieniu był jednym z czołowych publicystów „Myśli Społecznej”. 1934–1935 w Moskwie był pracownikiem naukowym Instytutu Światowej Gospodarki i Światowej Polityki i kierownikiem działu w Instytucie Bibliograficznym Rosyjskiej FSRR. 1935–1940 więziony w łagrze na Kołymie. W 1945 pracował krótko w redakcji „Nowych Widnokręgów” i „Nowej Polski”, a jesienią wrócił do kraju. Mianowany przez KC PPR członkiem kolegium redakcyjnego „Trybuny Wolności”, nie objął stanowiska z powodu choroby.

Zmarł w sanatorium w Kudowie. Pochowany na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (kwatera A6-2-11)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.

Przypisy