Po wyzwoleniu Bydgoszczy zgłosiła się do służby społecznej. Następnie, zgodnie ze swymi zainteresowaniami dziennikarskimi, podjęła pracę w bydgoskim oddziale „Polpressu”, skąd przeszła do Rozgłośni Pomorskiej Polskiego Radia. Równocześnie współpracowała z „Trybuną Pomorską”. W 1948 r. związała się z „Ilustrowanym Kurierem Polskim”, prowadząc początkowo dział depeszowy, a później zajmując się publicystyką. Jej zainteresowania skupiały się na problemach regionu bydgoskiego oraz zbrodniami hitlerowskimi popełnionymi na mieszkańcach Pomorza.

Była entuzjastką i znawczynią miasta rodzinnego, udzielając się aktywnie w Towarzystwie Miłośników Miasta Bydgoszczy. Kierowała jego sekcją wydawniczą. W 1969 r. doprowadziła do wydania „Kalendarza Bydgoskiego”, który następnie współredagowała i zasilała cennymi przyczynkami historycznymi i regionalnymi ciekawostkami. Wybrała również zgłoszone na konkurs wspomnienia i opracowała I tom „Opowieści bydgoskich” (1970), które ukazały się już po jej śmierci.

Udzielała się w wielu organizacjach, m.in. Stowarzyszeniu Dziennikarzy Polskich, Okręgowej Komisji Badania Zbrodni Hitlerowskich, Radzie Ochrony Pamięci Walk i Męczeństwa i innych.

Zmarła 2 lipca 1969 r. w Bydgoszczy. Została pochowana na cmentarzu Nowofarnym.