Obszar ten, a co za tym idzie – wszyscy tam pochowani byli objęci kultem na terenie całej Europy, co poświadczają m.in. liczne patrocinia. Stąd też do dziś współistnieją dwie wersje na temat liczby świętych dziewic. Znaczna część relikwii z Ager Ursulanum znajduje się do dziś w kościele i przylegającej do niego Złotej Komnaty, część z nich została przekazana do kościołów na terenie Kolonii i Europy Łacińskiej.
Relikwie były umieszczane nie tylko w przygotowywanych do tego relikwiarzach, ale także zamurowywane, przez co cała świątynia jest swego rodzaju wielkim relikwiarzem kolońskich męczennic. Szczątki świętej Urszuli zostały rozdzielone i pochowane w XIII-wiecznym relikwiarzu ustawionym na gotyckim ołtarzu, barokowym nagrobku tumbowym z 1659 roku, usytuowanym w północnym ramieniu transeptu, natomiast czaszka mieści się w osobnym relikwiarzu położonym pod obecnym stołem ołtarzowym. Cennym przykładem ikonografii patronek świątyni jest kamienny, gotycki ołtarz główny, składający się z mensy i niewysokiego retabulum z jedenastoma trójlistnymi i ostrołukowymi arkadami zwieńczonymi trójkątnymi wimpergami ze stylizowanymi wieżyczkami. W obrębie każdej wieżyczki znajdują się płaskorzeźbione monochromatyczne wizerunki świętych dziewic.