prac traktujących o ważnych wydarzeniach w Polsce i w Kościele, potrzebnych do użytku alumnów seminarium duchownego tekstów biblijnych, encyklik papieskich, podręczników i pomocy naukowych, a także podejmowanie, wykonywanie i ogłaszanie prac badawczych na podstawie materiałów naukowych zgromadzonych i przechowywanych w zbiorach Biblioteki.
Historia 1818 – powstanie diecezji sandomierskiej w wyniku pertraktacji rządu carskiego ze Stolicą Apostolską 1819 – początek likwidacji zamożniejszych klasztorów na mocy ustawy carskiej: cystersi – Koprzywnica, Sulejów, Wąchock; kameduli – Rytwiany; benedyktyni – Święty Krzyż, Sieciechów;
Zbiory tych klasztorów w późniejszym czasie posłużyły za księgozbiór biblioteki.
11 V 1819 – posiedzenie Komisji Rządowej Wyznań Religijnych i Oświecenia Publicznego oraz wydelegowanie Samuela Bogumiła Linde, dyrektora Biblioteki Publicznej w Warszawie do przejęcia bibliotek księgozbiorów poklasztornych. 7 XI 1820 – powołanie Seminarium Duchownego przez ówczesnego biskupa Adama Prospera Burzyńskiego i jego tymczasowe umieszczenie w gmachu Księży Emerytów (położony przy ul. Panny Maryi).