Działał w organizacjach kombatanckich. Po wydarzeniach października 1956 organizował w Radomiu oddział Związku Bojowników o Wolność i Demokrację, w którym objął funkcję prezesa. W latach 80. związał się z „Solidarnością”, m.in. jako przewodniczący sekcji żołnierskiej przy zarządzie Regionu Ziemia Radomska związku. W czerwcu 1989 został wybrany na senatora z województwa radomskiego z ramienia Komitetu Obywatelskiego. W Senacie, gdzie zasiadał przez jedną kadencję (do 1991), brał udział w pracach Komisji Spraw Emigracji i Polaków za Granicą.

Był odznaczony Krzyżem Armii Krajowej, Krzyżem Srebrnym Orderu Virtuti Militari, Krzyżem Walecznych. Pośmiertnie w 2006, za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej, za działalność kombatancką i społeczną, został wyróżniony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia PolskiPostanowienie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 6 września 2006 r. o nadaniu orderów ()..

Był żonaty z Haliną (urzędniczką, więzioną w latach 1945–1947), z którą miał dwie córki (Ewę i Annę).