Strój męski Męski strój w swej ujednoliconej odmianie praktycznie wyszedł z użycia na przełomie XIX i XX wieku. Od początku XX wieku był bardzo podatny na zmiany i podobnie jak na innych ziemiach śląskich z wyjątkiem obszaru góralskiego i ziemi bytomskiej, jego stara odmiana zaczęła występować sporadycznie.
W męskim stroju cieszyńskim charakterystyczne jest użycie surowców, które zostały pozyskane dzięki pasterstwu: sukna na spodnie (białe nogawice oraz brązowe lub czarne gunie) skóry na pasy i krypce Strój góralski uzupełnia bruclik – czerwona lub czarna, lniana kamizelka z szerokimi rękawami z haftowanym znoczkym koło rozcięcia pod szyją, kapelusz strzechocz i wełniane skarpety. Zimą ubierano się w kożuszki oraz buty z wysokimi cholewami.
Strój kobiecy mały|Kobieta w stroju cieszyńskim rok 1917 Kobiecy strój cieszyński charakteryzuje przepych i elegancja, ze względu na jej nieodzowny element, biżuterię M. Michalczyk. Hoczki, knefle, orpanty... Biżuteria cieszyńska w zbiorach Muzeum Śląskiego. Katowice: Muzeum Śląskie, 2007, s. 5.. W XVIII i XIX wieku, kobiety w Cieszynie nosiły niezwykle bogate stroje na które składały się: koronkowy czepiec, przykryty nagłowną, kabotek, raszka w pasie zszyta żywotkiem, fortuch, białe pończochy i czarne trzewikiBarbara Bazielich. Śląskie Stroje Ludowe.