W trzecim etapie testów oraz dalszego rozwijania projektu, „umundurowanie koncepcyjne” ostatecznie przechrzczono na Close Combat Uniform (w skrócie CCU) i oddano do testowania w pododdziałach regularnych.
Mundury CCU w kamuflażu 3 Color Desert Pattern testowane były przez dwie brygady Stryker, wysłane do Iraku w ramach operacji Iracka Wolność.
Budowa Mundur CCU (CU) produkowano z tkaniny NYCO w splocie rip-stop.
Bluza Bluza mundurowa posiada z przodu dwustronny zamek błyskawiczny zakrywany listwą zapinaną na rzepy. Zamiast klasycznego kołnierza zastosowano stójkę zapinaną patką z rzepem. Mankiety można było płynnie regulować za pomocą zapięcia na rzepy. Bluza posiada dwie szerokie kieszenie na klatce piersiowej (zapinane na rzepy, dostęp umieszczony był z boku, co ułatwiało korzystanie z kieszeni) oraz dwie kieszenie naszyte na rękawach (umieszczono je skośnie by ułatwić sięganie do nich). Klapy tych kieszeni zapinane są na dwa plastykowe napy (w drugiej serii zastąpiono je rzepami). Na lewym rękawie umieszczono dodatkową kieszonkę do przenoszenia długopisów itp. (nie posiadała patki zamykającej).