Marcos Evangelista Pérez Jiménez (ur. 25 kwietnia 1914 w Michelenie w stanie Táchira, zm. 20 września 2001 w Madrycie) – wenezuelski wojskowy i polityk, prezydent Wenezueli (1952–1958).
Życiorys Był synem rolnika i nauczycielki. Studiował na uczelniach wojskowych w Wenezueli i Peru. W 1945 brał udział w zamachu stanu, po którym na czele państwa stanął Rómulo Betancourt. Po wyborach prezydenckich w 1947, które wygrał Rómulo Gallegos, Pérez Jiménez uczestniczył w kolejnym, tym razem prawicowym puczu zorganizowanym przez Carlosa Delgado Chalbaud, który został prezydentem w 1948. Po zamordowaniu Chalbaud, prezydentem został Germán Suárez Flamerich, który podjął próbę przywrócenia cywilnych rządów w państwie. 2 grudnia 1952 Marcos Pérez Jiménez przejął władzę i został tymczasowym prezydentem Wenezueli, oficjalny urząd prezydenta objął 19 kwietnia 1953. Wkrótce potem zmienił konstytucję przyznając sobie władzę dyktatorską. Okres jego rządów związany był ze wzrostem gospodarczym, jednakże wiązał się również z coraz większym uzależnieniem państwa od Stanów Zjednoczonych.