Władysław Skwarc (ur. 6 lutego 1926 w Radomiu, zm. 24 maja 1946 w Sanoku) – żołnierz Armii Krajowej i partyzantki antykomunistycznej.
Życiorys Urodził się 26 lutego 1926 w Radomiu jako syn Ignacego Skwarca (ur. 12 kwietnia 1885), który był leśnikiem.
W latach 30. Ignacy Skwarc wraz z żoną i czworgiem dzieci przeniósł się do Zagórza, dostając pracę w dobrach leskich hrabiów Krasickich. Rodzina Skwarców mieszkała niedaleko zamku barona Adama Gubrynowicza (przy tzw. drodze poraskiej, obecnie ul. Gurbynowicza).
Władysław ukończył szkołę powszechną im. św. Kazimierza w Zagórzu.
W czasie okupacji został zabrany na przymusowe roboty do Niemiec, jednak udało mu się zbiec.
Skwarcowie działali w konspiracji Armii Krajowej; jako pierwszy zaangażował się w nią ojciec Ignacy, potem dołączyła siostra Krystyna, a na końcu Władysław.
Leśniczówka Ignacego Skwarca, położona nieopodal zamku baronów Gubrynowiczów w Porażu (do sierpnia 1944 kwatery głównej komendantury zgrupowania „Południe” Adama Winogrodzkiego) była punktem kontaktowym i postojem dla partyzantów