Starał się przy tym utrzymywać równowagę między skrajnymi siłami politycznymi (gomezistami a nielegalną Komunistyczną Partią Wenezueli), by uniknąć wybuchu wojny domowej.
W 1941, po zakończeniu kadencji, odszedł z urzędu prezydenta, który objął na mocy wyboru Kongresu jego współpracownik i przyjaciel Isaías Medina Angarita. Kontynuował on zainicjowaną przez poprzednika politykę demokratyzacji Wenezueli. Rząd Mediny Angarity został obalony przez zamach stanu w 1945. Lopez Contreras został uwięziony przez powstałą w wymienionym roku Rewolucyjną Juntę Rządową, a następnie zmuszony do emigracji. Żył w Kolumbii, następnie w USA i od 1951 ponownie w Wenezueli. Tytularnie był senatorem dożywotnim, nie prowadził już jednak żadnej działalności politycznej.
Był trzykrotnie żonaty. Z pierwszego związku z Luz Wolkmar miał pięcioro dzieci – Blankę Rosę, Eleazara, Cristinę, Cecilię, Fernanda i Margaritę. Jego drugie małżeństwo z Luisą Eleną Mijares było bezpotomne, ze związku z Maríą Teresą Núñez Tovar miał córki Mercedes Enriquetę i Marię Teresę.
Odznaczenia (lista niepełna) Wielki Łańcuch Orderu Wyzwoliciela (Wenezuela) Krzyż Wielki Orderu Francisco de Miranda (Wenezuela)
Przypisy
Kategoria:Prezydenci Wenezueli Kategoria:Wenezuelscy wojskowi Kategoria:Odznaczeni Orderem Francisco de Miranda Kategoria:Odznaczeni Orderem Oswobodziciela Kategoria:Urodzeni w 1883 Kategoria:Zmarli w 1973