Działalność społeczno-polityczna 1945 – 1946 – asystent Polskiego Instytutu Źródłowego, współredaktor 600 protokółów zeznań byłych więźniów obozów koncentracyjnych, służących następnie jako dowody w procesach zbrodniarzy wojennych w Hamburgu i Norymberdze. 1946 – współzałożyciel oddziału Stowarzyszenia Polskich Kombatantów (SPK) w Szwecji. 1950 – 1956 – członek Rady Głównej SPK w Londynie. 1946 – 1949 – delegat Ministra Spraw Wewnętrznych R.P. na uchodźstwie na kraje skandynawskie. 1949 – 1955 – wielokrotnie przewodniczył i reprezentował Polonię szwedzką na zjazdach organizacji polonijnych SPK i ZPUW (Związku Polskiego Uchodźstwa Wojennego). Ponadto członek Komitetu Politycznego Stronnictwa Narodowego, Polskiego Towarzystwa Historyczno-Literackiego w Paryżu, Instytutu Romana Dmowskiego w Ameryce i Instytutu Polsko-Skandynawskiego w Kopenhadze.

Działalność katolicka i charytatywna 1947 – aktywny współudział w przywróceniu kościoła katolickiego w Lund. 1946 -1950 – redaktor dwutygodnika katolicko-społecznego „Znak”, przy którym prowadzono, za pośrednictwem Caritasu, zbiórkę na rzecz Pomocy Dziecku Polskiemu w Kraju, otrzymując wyrazy uznania bp J.E. Müllera ze Sztokholmu i barona G.