Był to jedyny srebrny medal na tych igrzyskach zdobyty przez sportowca z Ameryki Południowej (oprócz tego tylko dwa brązowe medale zdobyli zawodnicy z Brazylii).
W 1977 Gamarro wygrał mocno obsadzony turniej Batalla de Carabobo w Caracas w wadze lekkośredniej (do 71 kg), pokonując w finale Luisa Martíneza z Kuby. Przegrał z tym zawodnikiem w półfinale mistrzostwach Ameryki Środkowej i Karaibów w 1977 w Panamie. Na mistrzostwach świata w 1978 w Belgradzie wystąpił znowu w wadze półśredniej; przegrał pierwszą walkę z późniejszym wicemistrzem Miodragiem Perunoviciem z Jugosławii.
Gamarro nie walczył w latach 1979-1982. W 1983 powrócił na ring w wadze średniej (do 75 kg). Zdobył w niej brązowy medal na igrzyskach panamerykańskich w 1983 w Caracas. Po zakończeniu kariery pracował jako trener.
Przypisy
Kategoria:Wenezuelscy bokserzy Kategoria:Wenezuelscy medaliści olimpijscy Kategoria:Bokserzy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1976 Kategoria:Medaliści Letnich Igrzysk Olimpijskich 1976 Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 1975 Kategoria:Medaliści Igrzysk Panamerykańskich 1983 Kategoria:Urodzeni w 1955 Kategoria:Zmarli w 2019