Oblężenie Szkodry miało miejsce w czasie wojny Republiki Weneckiej z Imperium Osmańskim o panowanie nad ziemiami albańskimi i trwało od 22 czerwca 1478 roku do stycznia 1479. Oblężenie zakończyło się oddaniem miasta w ręce tureckie, na mocy traktatu w Konstantynopolu (25 stycznia 1479).
Przyczyny konfliktu W II połowie XV w. miasto Szkodra (Scutari) zamieszkałe głównie przez ludność albańską posiadało kluczowe znaczenie dla kontroli nad wybrzeżem adriatyckim i dla zabezpieczenia weneckich szlaków handlowych. Po śmierci Skanderbega w 1468 i upadku jego państwa, kontrolę nad kilkoma miastami albańskimi przejęła Wenecja, utrzymując w nich załogi wojskowe. Pierwsze uderzenie na Szkodrę podjął w 1474 bejlerbej Rumelii, Hadim Sulejman Pasza, mając do dyspozycji 80 tys. żołnierzy, ale został odparty przez załogę, dowodzoną przez Antonio Loredana.
Przygotowania do bitwy Po niepowodzeniu wyprawy z 1474 sułtan zdecydował się uderzyć na Szkodrę przy użyciu znacznie większych sił. W ataku miały wziąć udział siły podlegające nowemu bejlerbejowi Rumelii Mustafie Bejowi i bejlerbejowi Anatolii Davudowi Paszy.