Kościół pod wezwaniem św. Wawrzyńca w Grojcu – obecnie nieużytkowany, zabytkowy, drewniany kościół w Grojcu. Poświęcony w 1767, przebudowany w XIX i na początku XX wieku. Do roku 2000 kościół parafialny parafii św. Wawrzyńca w Grojcu, później zastąpiony nowym, murowanym kościołem pw. Matki Bożej Miłosierdzia (Ostrobramskiej). Znajduje się na Szlaku Architektury Drewnianej województwa małopolskiego.

Historia Wybudowany został z fundacji Franciszka Jakuba Szembeka, ówczesnego właściciela miejscowości, na miejscu poprzedniego kościoła z 1680. Szembek sprowadził do Grojca nieznanego z imienia i nazwiska architekta i podpisał z nim umowę. W 1765 położono fundamenty, ale po śmierci Franciszka Jakuba Szembeka projekt został przekształcony przez architekta, podług gustu wdowy po fundatorze - Anny z Potockich Szembekowej. 2 sierpnia tego samego roku serce zmarłego Szembeka, zgodnie z jego wolą, zostało złożone przez żonę w grojeckim kościele. W połowie czerwca 1766 rozpoczęto budowę, wykorzystując środki zapisane przez fundatora na ten cel, jak również pieniądze zebrane przez Annę. Został poświęcony 5 czerwca 1767 przez krakowskiego sufragana Dominika Józefa Kiełczewskiego Biskupa. W 2. połowie XIX wieku i na początku XX wieku rozbudowano kościół - od południa wzniesiono murowane aneksy, a od północy kaplicę św. Barbary i zakrystię.