Trójcy oraz drugą filię w Koronowie.
Zasadniczym celem szkoły było kształcenie teoretyczne i praktyczne w dziedzinie instrumentalistyki i wokalistyki. Szczególną uwagę koncentrowano na wykonywaniu muzyki kameralnej. Szkoła organizowała 20-25 publicznych koncertów rocznie. Przeważały dzieła na orkiestrę smyczkową, lecz z czasem, gdy wzbogacono instrumentarium muzyczne, wykonywano także większe formy muzyczne. Stałą praktyką były indywidualne popisy uczniów konserwatorium.
Z uwagi na szczególne zainteresowanie dyrektora szkoły utworami chóralnymi kompozycji Maxa Brucha, nauczano uczniów wykonywania większości jego dzieł. Chór i orkiestra kameralna bydgoskiego konserwatorium uczestniczyły we wszystkich ważniejszych koncertach w mieście, organizowanych m.in. z okazji 150-lecia urodzin W.A. Mozarta (1906), 70. rocznicy urodzin Maxa Brucha (1908), 100-lecia urodzin F. Mendelssohna-Bartholdy (1909) i 180. rocznicy śmierci J. Haydna (1912).
W 1912 r. po opuszczeniu Bydgoszczy przez Arnolda Schattschneidera, stanowisko dyrektora objął Wilhelm von Winterfeld. Podczas I wojny światowej, gdy większość nauczycieli powołano do wojska, w ich miejsce zatrudniono kobiety.