Jan Rutkowski (ur. 10 maja 1881 w Miechowicach, zm. 17 marca 1940 w Warszawie) – konserwator dzieł sztuki, artysta malarz, profesor.
Życiorys Syn Michała i Katarzyny ze Skibińskich. Praktykę artystyczną podjął w pracowni wybitnego berlińskiego konserwatora dzieł sztuki, Aloisa Hausera. Po odbyciu berlińskiej praktyki w 1903 podjął dalszą naukę w drezdeńskiej Królewskiej Saskiej Szkole Rzemiosł Artystycznych (Königlich Sächsische Kunstgewerbeschule), którą w 1905 ukończył otrzymując dyplom z wyróżnieniem. Następnie studiował w pracowni prof. Donadiniego, oraz w szkole rysunku Halm w Monachium. W 1909 wyjechał do Paryża, kopiując tam wybitne dzieła malarskie.
Po powrocie do kraju, gdy Polska odzyskała niepodległość, został kierownikiem pracowni konserwatorskiej Muzeum Wielkopolskiego w Poznaniu, gdzie też wykładał w Państwowej Szkole Sztuki Zdobniczej. W 1922 powierzono mu kierownictwo Pracowni Konserwacji Obrazów na Zamku Królewskim w Warszawie, mianując jednocześnie radcą Dyrekcji Państwowych Zbiorów Sztuki. W 1927 napisał (wspólnie z W. St. Turczyńskim) i opublikował m.in. pracę Konserwacja Cudownego Obrazu Matki Boskiej Częstochowskiej 1925–1926, będącą prekursorską dokumentacją konserwatorską. W 1931, w uznaniu zasług na polu sztuki sakralnej, papież Pius XI nadał mu tytuł Cameriere Onorario di Spada e Cappa.