Zabdiel Judah (ur. 27 października 1977 w Nowym Jorku) – amerykański bokser, były zawodowy mistrz świata wagi lekkopółśredniej (do 140 funtów) organizacji IBF i WBO oraz półśredniej (do 147 funtów) organizacji WBA, IBF i WBC.
Kariera amatorska W trakcie kariery amatorskiej wygrał 110 walk i 5 przegrał. Był kandydatem do ekipy na Igrzyska Olimpijskie w Atlancie w 1996 ale przegrał rywalizację z Davidem Diazem późniejszym zawodowym mistrzem świata WBC.
Kariera zawodowa Karierę zawodową rozpoczął 20 września 1996. Do lipca 1999 stoczył 22 walki, z których wygrał 21 a jedna została uznana za nieodbytą. W tym okresie zdobył w wadze lekkopółśredniej tytuł mistrza tymczasowego USBA i po pokonaniu, 16 stycznia 1999, Portorykańczyka Wilfredo Negrona tytuł mistrza tymczasowego IBF.
12 lutego 2000 w Uncasville (stany Zjednoczone) po znokautowaniu w czwartej rundzie Jana Pieta Bergmana (Republika Południowej Afryki) zdobył wakujący tytuł pełnoprawnego mistrza IBF. W pierwszej obronie tytułu, 24 czerwca, pokonał jednogłośnie na punkty Brytyjczyka Juniora Wittera.