Order Francisco de Miranda (hisz. Orden Francisco de Miranda) – wysokie odznaczenie (order) Wenezueli.
Historia Order Francisco de Miranda został ustanowiony 14 lipca 1943 przez prezydenta Wenezueli Isaíasa Medinę Angaritę (dekret Número 21.152) na cześć Francisco de Mirandy (1750–1816) – wenezuelskiego rewolucjonisty, zwanego Prekursorem Niepodległości Ameryki Łacińskiej (El Precursor).
Wcześniej istniały inne odmiany tego odznaczenia. Pierwotnie Order Francisco de Miranda ustanowiono w lipcu 1934, zastępując powstały w 1930 medal o tej samej nazwie. Ustawą z 28 lipca 1939 został zmieniony statut orderu, uchylony następnie dekretem z 1943.
Obecnie Order Francisco de Miranda dzieli się na trzy klasy: Krzyż Wielki (Gran Cruz) – I Klasa Komandor (Comendador) – II Klasa Kawaler (Caballero) – III Klasa
Wielkim Mistrzem Orderu jest ex officio (z urzędu) każdy nowo zaprzysiężony prezydent Wenezueli.
Zasady nadawania Odznaczenie nadawane jest za wybitne zasługi dla kraju i nauki obywatelom Wenezueli i obcokrajowcom.
Prezydent Wenezueli może z własnej inicjatywy nadać order w dowolnej klasie głowom państw obcych, ambasadorom i wyższym członkom personelu misji dyplomatycznych akredytowanym w Wenezueli.