Z kolei według Izabeli Kowalczyk zestawienie genitaliów (symbolizujących męskość) z krzyżem i ćwiczeniami na siłowni umieszcza męskość w dwóch kontekstach: katolickiego i konsumpcyjnego modelu życia; zestawia je z takimi znaczeniami, jak cierpienie i samopoświęcenie oraz pokazuje, że wzorce stawiane mężczyznom są praktycznie nieosiągalne. Kowalczyk odczytuje też Pasję jako pracę o współczesnym przyjmowaniu przez kulturę konsumpcyjną pozycji nowej religii, a siłownię widzi w tym kontekście jako nową świątynię.
Według amerykańskiej teatrolog Magdy Romanskiej w Pasji ciało męskie zostaje poddane uprzedmiotowieniu i przemocy, podobnie, jak tradycyjnie działo się z ciałem kobiecym. Jednocześnie badaczka widzi w instalacji wyraz współczucia i próbę zrozumienia udręczonej i poddanej presji męskości. Wykorzystany w Pasji symbol krzyża nie ma wymiaru religijnego, a stanowi symbol cierpienia jako takiego, natomiast wpisane weń genitalia wskazują na źródło tego cierpienia: kulturowy ideał męskości, który wymusza na mężczyźnie, aby dla potwierdzenia swojej tożsamości płciowej przekraczał swoje możliwości fizyczne.