W 1946 współuczestniczyła w odrodzeniu Bydgoskiego Towarzystwa Muzycznego. Z jej inicjatywy powstała Pomorska Orkiestra Symfoniczna (1946), będąca zalążkiem Filharmonii Pomorskiej. W 1956 zainicjowała Studium Operowe w Bydgoszczy (od 1959 r. Teatr Muzyczny Opery i Operetki), którym przez cztery lata bezinteresownie zarządzała i jednocześnie sprawowała kierownictwo wokalne. W 1960 przyczyniła się do utworzenia Studium Muzycznego – wieczorowej szkoły muzycznej II stopnia.
W Towarzystwie Muzycznym pełniła funkcje wiceprezesa (od 1956) i prezesa (1963-1970). Organizowała koncerty, audycje słowno-muzyczne, spotkania z kompozytorami i muzykami, uczestniczyła w przygotowaniu programów dorocznych Festiwali Muzyki Polskiej w Bydgoszczy. Wchodziła w skład Zarządu Oddziału Stowarzyszenia Polskich Artystów Muzyków. Działała także w Kujawsko-Pomorskim Towarzystwie Kulturalnym, gdzie przewodniczyła Sekcji Muzycznej. Z ramienia KPTK opiekowała się ogniskami artystycznymi i współdziałała w dokształcaniu nauczycieli śpiewu i muzyki.
Zmarła 15 września 1970 w Bydgoszczy po długiej chorobie.