Końcowym etapem tych walk była operacja Horew (22 grudnia 1948-7 stycznia 1949), podczas której większość egipskich sił została usunięta z Palestyny, z wyjątkiem Strefy Gazy. Szczególne konsekwencje pociągnęło za sobą wkroczenie wojsk żydowskich na półwysep Synaj i atak na portowe miasto Al-Arisz. Ostra reakcja międzynarodowa doprowadziła do rozpoczęcia 12 stycznia 1949 tajnych rozmów izraelsko-egipskich na wyspie Rodos. W ich rezultacie 24 lutego 1949 zawarto rozejm izraelsko-egipski. Oba państwa zgodziły się unikać siły militarnej przy rozwiązywaniu kwestii Palestyny, zobowiązując się przy tym do nie podejmowania żadnych działań wojskowych i przestrzegać warunków zawieszenia broni. Był to niezbędny pierwszy krok w kierunku zakończenia wojny i przywrócenia pokoju w Palestynie. Następnego dnia po podpisaniu porozumienia, rozpoczęła się ewakuacja egipskich wojsk z rejonu al-Faludża. Wyznaczono linię demarkacyjną rozejmu, zaznaczając jednak, że nie jest to granica państwowa lub terytorialna. Jej podstawowym celem było wyznaczenie linii, z którą nie mogły być przemieszczane siły zbrojne żadnej ze stron. Linia demarkacyjna została sporządzona w oparciu o granicę międzynarodową między Egiptem a Mandatem Palestyny z 1922. Szczegółowo określono wielkość sił egipskich i izraelskich, oraz pozycje ich dyslokacji w rejonie Strefy Gazy.