Podobnie uczyniły egipskie oddziały z Zachodniego Brzegu, które również otrzymały zgodę na przemarsz przez izraelskie terytorium do Gazy. Podczas całej tej akcji, izraelskie oddziały pozostawały w gotowości na wypadek wznowienia walk na południu.
W tej nowej sytuacji polityczno-militarnej, szef Południowego Dowództwa generał Jigal Allon zaproponował Sztabowi Generalnemu umocnienie izraelskiego panowania nad całością obszaru pustyni Negew. Po otrzymaniu zgody, rozpoczęto przygotowywanie planu operacji Uwda (pol. operacja Fakt). Jej nazwa nawiązywała do chęci ustanowienia przez Izrael sytuacji de facto na Negewie. Zakładano przeprowadzenie krótkiej operacji, podczas której mobilne jednostki przejmą kontrolę nad południowo-wschodnią częścią Negewu i zajmą egipski posterunek policji w Umm Rashrash (dzisiejszy Ejlat). W ten sposób państwo żydowskie uzyskałoby dostęp do Zatoki Akaba i poprzez nią do Morza Czerwonego. Dowództwo podkreśliło przy tym, że wszystkie jednostki biorące udział w tej operacji mają unikać starć zbrojnych z wojskami jordańskimi.