z tego małżeństwa miał dwóch synów Aleksandra (cześnika podolskiego), Andrzeja oraz córkę Urszulę. Z drugą żoną Salomeą Dzieduszycką (wojewodzianka podolska) miał córkę Helenę.
Wyprawy wojenne Zaprawę wojenna zdobył w walce ze Szwedami, po czym przeszedł do służby na dworze Zygmunta III. W latach 1609 – 1610 brał udział w wojnie z Moskwą: w październiku 1610 pełnił pod Smoleńskiem funkcję przystawa (opiekuna, strażnika) przy posłach moskiewskich, których potem prowadził do Kamionki koło Lwowa i pozostał tam z nimi do początku 1611, skąd odprowadził ich do Warszawy. Jesienią 1618 walczył Miaskowski pod rozkazami hetmana Stanisława Żółkiewskiego pod Oryninem. Latem 1649 wziął udział w kampanii zborowskiej jako pułkownik pospolitego ruszenia ziemi lwowskiej, w bitwie pod Zborowem został ranny.
Działalność publiczna 18 października 1611 odbierał instrukcję jako poseł królewski na sejmik kamieniecki. Ponownie posłował do króla na ten sejmik w sierpniu 1620 i w listopadzie 1622. W czasie kampanii cecorskiej przebywał najpierw w Tarnopolu potem w Kamieńcu Podolskim. W 1621 został podstolim, a w 1625 stolnikiem podolskim.