Niewykorzystane środki publiczne na kolejny rok mogą przenieść uczelnie w Austrii, Belgii, Bułgarii, Estonii, Finlandii, Francji, Hiszpanii, Polsce, Portugalii, Słowacji, Wielkiej Brytanii i we Włoszech. Nie mogą natomiast uczelnie w Słowenii. W Niemczech każdy land samodzielnie określa metodę rozdziału środków publicznych w ramach bezpośredniego finansowania uczelni. Prawo do zbywania aktywów posiadają uczelnie w Belgii, Bułgarii, Estonii, Finlandii, Francji, Hiszpanii, Polsce, Portugalii, Słowenii, Słowacji, Szwajcarii i w Wielkiej Brytanii. Natomiast nie posiadają uczelnie publiczne w Austrii i we Włoszech.
Rodzaje uniwersytetów ze względu na poziom autonomii model Kanta – państwo interweniuje jedynie w niektórych aspektach działalności uczelni, model Humboldta – państwo odgrywa rolę drugoplanową i nie ingeruje w wewnętrzne sprawy uniwersytetu, model Napoleona – państwo zachowuje pełną kontrolę nad działalnością uniwersytetów (brak autonomii), model brytyjski – państwo nie jest właścicielem uniwersytetów, wspiera je jedynie w ich działalnościTight M., „So What is Academic Freedom en Academic Freedom and Responsability”, Open University Press 1988.
Przypisy