Standardowa procedura postępowania medycznego w warunkach walki obejmuje: etap I – założenie własnego opatrunku przez rannego, etap II – przedlekarską pomoc sanitariusza, np. poprawienie opatrunku, unieruchomienie złamanych kończyn, podanie leku przeciwbólowego, etap III – działania szpitala polowego, czyli pierwsza pomoc lekarska, m.in. amputacje, nastawianie złamań, kroplówki, etap IV – działania specjalistycznych Szpitali Wojennych, zlokalizowanych na tyłach. Procedury chirurgiczne opisał m.in. Tadeusz Sokołowski, który opublikował (przed wojną i w czasie jej trwania) np. prace: Chirurgia wojenna. Podręcznik (Warszawa, 1931), Leczenie powikłanych złamań kości (Warszawa, 1939), Przetaczanie krwi (Palestyna, 1943), Leczenie ran kostno-stawowych kończyn w warunkach wojennych (Jerozolima, 1943).