Próbowała również zażegnać konflikt między biskupem Wilfrydem a nortumbryjską rodziną panującą, z której sama pochodziłaKirby, s.122 i s.120. O mediację w tej sprawie prosił ją sam arcybiskup Canterbury Teodor. Nie udało jej się to za życia króla Aldfritha, ale król przekazał jej na łożu śmierci życzenie, by jego następca pojednał się z biskupem.
Św. Cuthbert był wielkim autorytetem dla Elfledy, która szukała u niego rady. Jej oddanie sięgało tak daleko, że gdy zmogła ją choroba, posłała posłańca z prośbą o jakiś przedmiot należący do niego, wierząc, że przyniesie jej uzdrowienie. Według legendy Cuthbert miał jej przysłać kawałek płótna, którym się przepasała i ozdrowiała w ciągu nocy. Ich przyjaźń była tak silna, że Elfleda była przy translacji Cuthberta i osobiście owinęła jego szczątki w prześcieradło.
Elfleda zmarła 8 lutego 713 roku. Pochowano ją w opactwie Whitby, gdzie spoczywały już wcześniej szczątki jej dziada Edwina, ojca Oswiu i matki Enfledy. Już za życia cieszyła się opinią świętej, a po śmierci i translacji jej kult dalej się rozwijał. Dniem jej wspomnienia jest 8 lutego.
Przypisy
Bibliografia
Beda Czcigodny Historia ecclesiastica gentis Anglorum dostępna w bibliotece cyfrowej Beda Czcigodny Life of St Cuthbert
Kategoria:Angielscy święci katoliccy Kategoria:Nortumbria Kategoria:Angielskie benedyktynki Kategoria:Urodzeni w 654 Kategoria:Zmarli w 713 Kategoria:Ksienie katolickie