Dezomorfina – organiczny związek chemiczny, pochodna morfiny, różniąca się od niej brakiem grupy hydroksylowej i wiązania podwójnego. Ma działanie uspokajające i przeciwbólowe, jest ok. 8–10 razy silniejsza od morfiny, działa od niej szybciej i krócej (w związku z czym częściej podaje się kolejne dawki), a w mniejszym stopniu od morfiny powoduje nudności i depresję oddechową. Tradycyjnie syntetyzowana z kodeiny. Jest używana jako narkotyk.
Dezomorfina została opisana i opatentowana w 1932 roku w Stanach Zjednoczonych, a jej użycie medyczne odnotowano po raz pierwszy w 1935 roku. Błędnie oczekiwano, że w przeciwieństwie do morfiny nie będzie uzależniająca – okazało się wręcz odwrotnie. Ze względu na wyniszczające skutki używania leku w USA już w 1936 r. zaczęto ściśle regulować jej użycie. Do lat 60. XX wieku była używana jako środek przeciwbólowy; zaprzestano takiego stosowania ze względu na jej silne działanie. W Szwajcarii była sprzedawana w celach medycznych jako Permonid do 1952 roku, a do 1981 r. produkowano ją dla indywidualnych klientów.