Piotr Konstantinowicz Maksakow, ros. Петр Константинович Максаков (ur. 8 października 1898 r. w Baku, zm. ?) – radziecki wojskowy (podpułkownik), wykładowca w Oficerskiej Szkole Wojsk Wschodnich, dowódca oddziału szkoleniowego sztabu 1 Dywizji Piechoty III Rzeszy, a następnie dowódca 5 Rezerwowego Pułku Piechoty Dywizji Sił Zbrojnych Komitetu Wyzwolenia Narodów Rosji podczas II wojny światowej.

W 1916 r. przeszedł kurs szkoleniowy w 153 Bakinskim Pułku Piechoty. Brał udział w wojnie domowej w Rosji. Na początku stycznia 1918 r. wstąpił do Oddziału Bakinskiego Czerwonej Gwardii. Objął dowództwo plutonu karabinów maszynowych. Pod koniec października tego roku został dowódcą oddziału karabinów maszynowych Astrachańskiego Oddziału Czerwonej Gwardii. Od początku marca 1919 r. dowodził oddziałem karabinów maszynowych Saratowskiego Pułku Strzeleckiego. Pod koniec kwietnia tego roku objął funkcję dowódcy oddziału sztabowego 1 Dońskiej Dywizji Kawalerii. Został ranny w obie nogi. Od końca stycznia 1921 r. dowodził samodzielnym plutonem 1 Pułku Dywizji Azerbejdżańskiej. W połowie grudnia 1922 r. został przeniesiony do rezerwy.