Kazimierz Boratyński (ur. 30 lipca 1906 w Gródku, zm. 8 grudnia 1991 we Wrocławiu) – polski chemik, specjalista chemii rolniczej, profesor Uniwersytetu Wrocławskiego i Wyższej Szkoły Rolniczej (później Akademii Rolniczej) we Wrocławiu, członek Polskiej Akademii Nauk.
Życiorys mały|Grób Kazimierza Boratyńskiego na cmentarzu przy ul. Smętnej we Wrocławiu Wyższe studia chemiczne ukończył w 1928 r. na Uniwersytecie Poznańskim, uzyskując stopień magistra filozofii. Stopień doktora filozofii w zakresie chemii uzyskał na tamtejszym Uniwersytecie w 1932 r. Zainteresowania chemiczno-rolnicze pogłębił w czasie swoich studiów zagranicznych: w 1934 r. w Zurichu, w 1936 r. w Sztokholmie i w 1938 r. w Uppsali.
W czasie wojny pracował w Poznaniu jako robotnik, a następnie od 1941 r. aż do wyzwolenia spod okupacji w Instytucie Rolniczym w Puławach, początkowo jako asystent Zakładu Nawożenia, a później jako kierownik Stacji Chemiczno-Rolniczej. Habilitował się w 1945 r. na Wydziale Rolno-Leśnym Uniwersytetu Poznańskiego w zakresie chemii gleby. W 1945 r. jako zastępca profesora był kierownikiem Katedry Żywienia Roślin i Nawożenia Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie.