Tomasz Bogoria Skotnicki (ur. 15 lutego 1654 roku w województwie sandomierskim, zm. 10 grudnia 1700 roku w Chełmży) – sufragan chełmiński, w latach 1694–1696 administrator sede vacante tej diecezji, biskup tytularny Lycopolis, archidiakon, kanonik i oficjał chełmiński, proboszcz w Zwierznie i Jasnej, kanclerz i sekretarz biskupa Kazimierza OpalińskiegoPiotr Nitecki, Biskupi Kościoła w Polsce w latach 965-1999. Słownik biograficzny, Warszawa 2000, s. 405..
Życiorys Urodził się w Krakowie w rodzinie Skotnickich herbu Bogoria. Siedzibą rodową tej rodziny były Skotniki na Ziemi Sandomierskiej. W 1681 roku został studentem seminarium internum księży misjonarzy w WarszawieKrzysztof R. Prokop, Z dziejów seminariów warszawskich w dawnej diecezji poznańskiej. Biskupi oraz inni przedstawiciele znamienitych rodów doby staropolskiej w gronie wychowanków seminarium externum i seminarium internum Misjonarzy św. Wincentego à Paulo przy kościele Świętego Krzyża w Warszawie (1675/1676-1864/1865), w: Ecclesia. Studia z Dziejów Wielkopolski, 2016, Tom 11, s. 167.. W 1685 mianowany biskupem pomocniczym diecezji chełmińskiej oraz oficjałem generalnym. Był też dziekanem lubawskim. Pięciokrotnie był deputatem na Trybunał Główny Koronny. Po śmierci biskupa Kazimierza Szczuki, przez dwa lata administrował diecezją chełmińską.