Zostali straceni z oczu po zapadnięciu ciemności i najprawdopodobniej utonęli.
Rozbitkowie usiłowali płynąć w kierunku Wessel Island, ale silny prąd morski zepchnął ich na południe. 18 członków załogi, którzy przetrwali do tej pory, wylądowali na małej, kamienistej wysepce około dwóch mil na południe od Cumberland Strait o godzinie 03.30 23 stycznia. Już po lądowaniu na wyspie z ran zmarł starszy palacz Percival J. Cameron, a później w tym samym dniu zmarł jeszcze jeden z Aborygenów.
Na brzegu aborygeński pilot Paddy rozpalił ognisko w celu przyciągnięcia uwagi. Na wysepce znajdowało się źródło wody pitnej, ale jedynym pożywieniem były małże i jadalne korzonki wskazane przez Aborygenów. Rankiem 25 lutego na wysepkę przybyło kanoe tubylców mieszkających na Wessel Island. Wzięli oni na pokład dowódcę zatopionego okrętu porucznika A.C. Meldruma. Meldrum otrzymał od Aborygenów duży zapas wody i żywności, i udał się na ratunek podążając do znajdującej się w odległości 35 mil (56 km) stacji obserwacji wybrzeża w Jensen Bay. Idący na boso poprzez ostre kamienie i skrub dotarł tam o godzinie 21.00 26 stycznia. Rozbitkowie zostali jednak znalezieni już wcześniej. Zauważył ich należący do 7 Dywizjonu RAAF-u bombowiec Bristol Beaufort.