W Grecji i Wielkiej Brytanii spotykano go pod kawałkami drewna i pod kamieniami, w Wielkiej Brytanii również w kartonach i innych śmieciach na pustych lub porośniętych roślinnością nieużytkach.
W Polsce został stwierdzony w 2001 roku w pobliżu Ogrodu Botanicznego we Wrocławiu.
Budowa Budową zewnętrzną nie różni się od wielu innych gatunków z rodzaju Deroceras, zwłaszcza od pomrowika panormitańskiego i D. golcheri. 240px|thumb|left|Osobnik sfotografowany na Sycylii. Identyfikacji dokonano na podstawie zachowań rozrodczych Podobnie jak one, osiąga wymiary 20 × 4,5 mm (maksymalna długość 35 mm). Ma półprzezroczyste, jasnoszare, kremowo-, czekoladowo- lub czarnobrązowe ciało, z ciemnymi plamkami, czasami całkowicie czarne. Otwór oddechowy położony jest w tylnej połowie płaszcza. Długość płaszcza przekracza 1/3 długości ciała i wynosi 5,5–8 mm.
Różnice pomiędzy tymi gatunkami dostrzegalne są w budowie narządów rozrodczych i ich przydatków (w tylnej części prącia leżą dwa zwrócone ku tyłowi rożkowate wyrostki, pomiędzy którymi znajduje się gruczoł penialny w postaci pęczka kilku niepodzielonych struktur) oraz w zachowaniach rozrodczych.
Biologia D. invadens zjada żywe lub gnijące części roślin. W sprzyjających warunkach może rozmnażać się przez cały rok.