Marcello Luigi Fiasconaro (ur. 19 lipca 1949 w Kapsztadzie) – włosko-południowoafrykański lekkoatleta, sprinter i średniodystansowiec, były rekordzista świata.
Urodził się w Kapsztadzie jako syn Włocha (byłego jeńca z okresu II wojny światowej i Południowej Afrykanki. Wychował się w Południowej Afryce. Bieganiem zainteresował się dopiero w wieku 20 lat. Zaczął się specjalizować w biegu na 400 metrów.
Po pierwszych sukcesach w RPA Fiasconaro został zaproszony, by reprezentować Włochy. Uzyskał obywatelstwo włoskie w 1971. Wziął udział w mistrzostwach Europy w 1971 w Helsinkach, gdzie zdobył srebrny medal w biegu na 400 metrów oraz brązowy w sztafecie 4 × 400 m (w składzie: Lorenzo Cellerino, Giacomo Puosi, Sergio Bello i Fiasconaro). W 1972 ustanowił halowy rekord świata na 400 metrów rezultatem 46,1 s.
Od sezonu 1973 skoncentrował się na biegu na 800 metrów. 27 czerwca tego roku w Mediolanie poprawił jedenastoletni rekord świata na tym dystansie należący do Petera Snella, uzyskując czas 1:43,7. Rekord przetrwał do 1976, kiedy pobił go Alberto Juantorena.