Zygmunt Gabriel Urbanyi (ur. 1 maja 1872 w Stanisławowie, zm. 3 maja 1937 w Bydgoszczy) – polski pedagog, skrzypek, dyrygent i kompozytor.

Życiorys Pochodził z węgierskiej rodziny szlacheckiejIvan Nagy, Magyararorszag csaladai. Bd. 11, Pest, Felbor, 1865. osiadłej w Galicji po upadku rewolucji węgierskiej w roku 1849.

Ukończył Seminarium Nauczycielskie w Stanisławowie (1887–1891) i Konserwatorium muzyczne w Pradze (1897–1900). W roku 1916 dodatkowo jeszcze kurs dyrygentury w Berlinie, gdzie uzyskał tytuł kapelmistrza teatralnego, operowego i wojskowego. W roku 1901 związał się też z 25 pułkiem piechoty austriackiej (Infanterie Regiment Nr. 25) stacjonującym wówczas w Raab na Węgrzech, gdzie przez rok był kapelmistrzem.

Uczył w Gródku na Huculszczyźnie, w Przemyślu, a następnie w Państwowym Seminarium Nauczycielskim Męskim w Stanisławowie (w latach 1902–1907), gdzie też debiutował jako kompozytor – wystawiając na deskach tamtejszego teatru miejskiego swój poemat symfoniczny – „Kościuszko”;