Uczestniczył w toczących się w gronie inteligencji greckiej debatach nad językiem niepodległego państwa greckiego, opowiadając się za uznaniem za urzędowy język współczesny, ludowy, po usunięciu z niego konstrukcji i wyrazów pochodzenia obcego. Fascynat dziedzictwa starożytnej Grecji, całkowicie odrzucał dorobek kulturalny Bizancjum, odmawiając mu wszelkiej wartości. Pogląd ten przedstawiał we wstępach do wydawanych dzieł autorów starogreckich, w których wzywał Greków do zrozumienia, że są oni spadkobiercami wyjątkowego dziedzictwa. Kolejne tomy "Biblioteki Helleńskiej" mógł propagować w szkołach greckich dzięki finansowemu wsparciu braci Zosimas, zamożnych kupców z Janiny.
Twierdził, że walka o niepodległość Grecji została rozpoczęta za wcześnie, zanim Grecy osiągnęli odpowiedni poziom wykształcenia; równocześnie jednak był zdania, że Grecy powinni wywalczyć niepodległość własnymi siłami, zamiast mieć nadzieję na obcą pomoc. Następnie krytykował Joanisa Kapodistriasa, którego uważał za tyrana. Wyrażał umiarkowane poglądy polityczne, dlatego opowiadał się zarówno przeciwko rewolucji francuskiej (choć zrobiła na nim duże wrażenie), jak i rządom Napoleona Bonapartego.
Autor autobiografii.
Zobacz też: Papatrechas.
Przypisy
Kategoria:Greccy filolodzy Kategoria:Językoznawcy Kategoria:Filolodzy klasyczni Kategoria:Pochowani na Pierwszym cmentarzu w Atenach Kategoria:Urodzeni w 1748 Kategoria:Zmarli w 1833