thumb|200px|Grób Zbigniewa Kosycarza i jego żony Ludmiły na cmentarzu Oliwskim mały|Grób rodziny Kosycarzy w 2023Zbigniew Kosycarz (ur. 26 lipca 1925 w Smugawie k. Lubnia, zm. 12 stycznia 1995 w Gdańsku) – polski fotoreporter związany z Gdańskiem i Pomorzem Gdańskim.
Życiorys Pochodził z Małopolski. Urodził się w rodzinie Alojzego, kolejarza, i Anieli z domu Czarnota. Przed wojną ukończył szkołę powszechną i trzy klasy gimnazjum w Kętach k. Oświęcimia.
Podczas okupacji niemieckiej pracował jako robotnik drogowy, sprzedawca sklepowy oraz fotolaborant w firmie „Olesch Foto” w Andrychowie.
Po wojnie uczył się Liceum Spółdzielczym w Krakowie. Jako komendant krakowskiego hufca Związku Harcerstwa Polskiego został oddelegowany do zakładania w Gdańsku drużyn harcerskich. Studiował malarstwo w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych (studiów nie ukończył). Był fotografem na transatlantyku MS Batory.
Po przeprowadzce w czerwcu 1945 do Gdańska przez kilkadziesiąt lat dokumentował odbudowę po II wojnie światowej i życie codzienne miasta. Był fotoreporterem „Dziennika Bałtyckiego” (od 1948) i od marca 1949 „Głosu Wybrzeża”. Jego fotografie ukazywały się w „Przekroju” i „Rzeczpospolitej”.