thumb|Sułtanaty dekańskie pod koniec XVI wieku Sułtanaty dekańskie – muzułmańskie państwa na płaskowyżu Dekan w południowych Indiach istniejące od przełomu XV i XVI wieku do końca wieku XVII. W ich skład wchodziły: Ahmadnagar, Berar, Bidar, Bidźapur i Golkonda. Przez stulecie swojego istnienia wywarły wpływ na historię Indii południowych, doprowadzając do unicestwienia ostatniego imperium hinduskiego – królestwa Widźajanagaru.
Historia thumb|Mauzoleum Gol Gumbaz sułtana Mohammeda Adil Shaha w Bidźapurze W wyniku kryzysu w sułtanacie Bahmanidów, w drugiej połowie XV w. mocno osłabła władza centralna. Poszczególne części państwa zaczęły się usamodzielniać. Pierwszymi niepodległymi państwami stały się w 1490 Ahmadnagar, Berar i Bidźapur. W 1518 niepodległość uzyskało państwo ze stolicą w Golkondzie, a w 1528 jako ostatni niepodległość uzyskał Bidar (częściowo niezależny już od 1492). Wszystkie one rywalizowały ze sobą o hegemonię w Dekanie, ale potrafiły też ze sobą współpracować. Ich największym wrogiem było imperium Widźajanagaru, położone w południowej części Półwyspu Indyjskiego. W 1565 koalicja muzułmańska pobiła i rozproszyła ostatnią armię południowohinduską cesarza Alija Rama Raji, który poległ w bitwie pod Talikotą.