13 września 1 bateria podczas postoju w lesie obok Komarowa, przy szosie Zamość-Tomaszów Lubelski stoczyła walkę podjazdem niemieckiej 2 Dywizji Pancernej. Walka zakończyła się utratą 3 armat i większości pojazdów baterii. Po kilku dniach por. Bober z ok. 30 żołnierzami dołączył do dywizjonu w Chełmie. Jeden działon 1 baterii, 18 września dotarł do Łucka, gdzie podporządkowany został Grupa „Dubno” i 19 września wszedł w skład 12 dywizjonu artylerii najcięższej. Bohaterska walka 1. baterii uratowała sztab Armii „Kraków” i armijną kolumnę amunicyjną.
13 września pozostała część dywizjonu dzięki walce 1 baterii, nie została zaskoczona i ogniem "na wprost" odparła niemiecki podjazd, a następnie przez Grabowiec, Wojsławice wycofała się do Chełma. Od 14 września dywizjon wszedł w skład XIII Brygady Piechoty płk. Wacława Szalewicza. Armaty dywizjonu wykorzystano w roli artylerii ppanc. ustawiając je do strzelania na drogach wlotowych do miasta. 17 września atakujący od strony Serebryszcza niemiecki podjazd pancerno-motorowy został odparty ogniem "na wprost" 3. baterii, unieruchomiono jeden czołg. 18 września dywizjon nadal zajmował poprzednie stanowiska ogniowe.