Po dotarciu do Baranowa 10 września ok. godz. 10.00 jedna z baterii dywizjonu osłaniała przeprawę przez most na Wiśle pod Baranowem, zajmując stanowiska ogniowe na zachodnim brzegu Wisły. Prowadziła przez resztę dnia ostrzał podchodzących w rejon Baranowa oddziałów niemieckich. Wieczorem dywizjon przeprawił się przez Wisłę po moście pontonowym, na wschodni brzeg rzeki. 22 dac po przeprawie zatrzymał się na postój w rejonie Baranowa. 11 września rano artyleria niemiecka rozpoczęła intensywny ostrzał wschodniego brzegu Wisły, z uwagi na to dywizjon podjął marsz w kierunku Tarnobrzega. Podczas marszu na nowe stanowiska ogniowe w rejonie wsi Stale koło Tarnobrzega, na maszerujące czoło kolumny dywizjonu spadła pojedyncza salwa niemieckiej artylerii, w wyniku której ranni zostali mjr Walerian Krzyżański, ppor. Tadeusz Wyrembek, 2 kanonierów, zginęło kilka koni zwiadu dywizjonu. Dowództwo dywizjonu objął kpt. Mieczysław Widajewicz. Następnie 22 dac przemaszerował do Niska, gdzie po moście przeprawił się przez San i odszedł do rejonu Radomyśla, gdzie zatrzymał się na całodobowy postój. 13 września 22 dac został podporządkowany dowódcy Grupy Fortecznej OW „Śląsk” płk. Wacławowi Klaczyńskiemu. Nocą 14/15 września dywizjon wykonał marsz do wsi Dąbrowica koło Biłgoraja.