W 2008 r. dowiązanie w GLcore do programowego rendera Mesa zostało przepisane jako moduł interfejsu DRI swrast_dri.so, zwiększając integrację Mesy z serwerem X. Także w 2008 r., zaprezentowany został nowy DRI2 jako następca DRI, nowy DRI2 bazuje na KMS.
W 2011 r. powstał projekt Glamor, którego celem było dodanie ogólnego sprzętowo przyspieszanego, opartego na OpenGL sterownika 2D dla serwera X.
Cechy GLX GLX składa się z trzech części: API zapewniające wsparcie dla OpenGL w aplikacjach X Window System Rozszerzenie protokołu X, które pozwala klientowi (aplikacji OpenGL) przesłać polecenia odpowiedzialne za renderowanie grafiki 3D serwerowi X odpowiedzialnemu za wyświetlanie, a klient i program mogą działać na różnych komputerach Rozszerzenie Serwera X, które przechwytuje od klienta polecenia renderujące i przekazuje je bibliotece OpenGL (najczęściej sprzętowo akcelerowanej biblioteki lub bibliotece Mesa, która w ostateczności pozwala na renderowanie programowe grafiki.
Jeśli klient i serwer działają na tym samym komputerze oraz mają dostęp do karty graficznej wspierającej akcelerację sprzętową grafiki 3D z użyciem odpowiedniego sterownika, te dwa komponenty mogą być przekazywane do DRI.