Towarzystwo Przyjaciół Sztuki w Bydgoszczy – stowarzyszenie kulturalne w Bydgoszczy, istniejące w latach 1921–1923 (Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych), 1931–1939 (Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych) i od 1957 r. (Towarzystwo Przyjaciół Sztuki).
Historia Towarzystwo powstało 1 września 1921 r., a modelem organizacyjnym służyła warszawska Zachęta oraz Towarzystwo Przyjaciół Sztuk Pięknych w Krakowie. W pierwszej fazie swego istnienia placówka występowała pod nazwą Towarzystwo Zachęty Sztuk Pięknych w Bydgoszczy (1921–1923). Założycielami TZSP byli przedstawiciele miejscowej inteligencji, m.in. Tadeusz Malczewski, Bolesław Lewański, Marian Maryński, Stanisław Niesiołowski, Rudolf Krahl, Andrzej Procajłowicz, Tadeusz Szubert oraz Melchior Wierzbicki, pełniący godność pierwszego prezesa. Siedziba Towarzystwa mieściła się w lokalu ówczesnego Kasyna Cywilnego w Bydgoszczy. Działalność polegała głównie na organizacji wystaw obrazów i rzeźb oraz obronie interesów zawodowych artystów i pisarzy. W 1923 r. Towarzystwo liczące 33 członków przerwało swoją działalność wskutek likwidacji miejscowej Szkoły Przemysłu Artystycznego oraz odejścia z Bydgoszczy inspiratorów placówki – Procajłowicza i Lewańskiego.