9 dywizjon artylerii ciężkiej (9 dac) – pododdział artylerii ciężkiej Wojska Polskiego II RP.
Dywizjon nie występował w pokojowej organizacji wojska. Został sformowany w marcu 1939 roku na bazie 9 pułku artylerii ciężkiej dla 9 Dywizji Piechoty. W kwietniu wszedł w ugrupowanie macierzystej dywizji.
9 dac w kampanii wrześniowej Mobilizacja 9 dac i działania w okresie pokoju 23 marca 1939 roku w koszarach we Włodawie 9 pac rozpoczęto mobilizację alarmową 9 dywizjonu artylerii ciężkiej typu II w składzie dowództwa dywizjonu, kolumny amunicyjnej, 1 baterii armat kal. 105 mm i 2 baterii haubic kal. 155 mm, oraz 9 plutonu taborowego. Dowództwo dywizjonu objął mjr Zbigniew Siniewicz. Formowanie dywizjonu odbywało się w pobliskich wsiach: 1 bateria we wsi Orchowo, dowództwo dywizjonu i 2 bateria we wsi Suszno. 26 marca dywizjon został dyslokowany na biwak do lasów w pobliżu stacji kolejowej Tomaszówka w pobliżu Włodawy. W czerwcu dywizjon został dyslokowany na Pomorze w rejon stacjonowania macierzystej 9 DP do Wudzynia, Nowego Jasińca, Brzeźna i Stronna. Od 3 do 6 sierpnia 9 dac odbył ostre strzelanie na poligonie pod Toruniem. Od 6 sierpnia dywizjon rozbudowywał punkty obserwacyjne i stanowiska ogniowe w pasie działania 9 DP. Nocą 15/16 sierpnia tabory dywizjonu, a 23/24 sierpnia cały 9 dac odmaszerował w rejon Tucholi.