Michael Talbot twierdzi, że oratorium miało najprawdopodobniej instrumentalny wstęp, który zaginął lub został wykorzystany przez kompozytora do innych celów. Świetnie charakterem, ale również tonacją pasuje Concerto RV 562.
Retoryka muzyczna Warto zwrócić uwagę na bogatą retorykę muzyczną, instrumentalną oratorium. Dla przykładu niech posłużą dwie arie oraz recytatyw Vagausa.
aria Veni, me sequere fida: Judyta prosi Abrę, aby towarzyszyła jej podczas uczty w namiocie Holofernesa. Dźwięk naśladujący gruchanie turkawek wykonywany na chalumeaux nawiązuje do wierności, z której ptak ten jest znany. Bliska imitacja głosu z instrumentem jest błyskotliwym zwrotem retorycznym słowa „podążaj”. Stałe przeszywające nuty instrumentów smyczkowych oddają niepokój Judyty. aria Agitata infido flatu („smagana przez kapryśne podmuchy wiatru”): powtarzana szesnastkowa figura ilustruje trzepot skrzydeł jaskółki rozpaczliwie walczącej z silnym wiatrem, który to z kolei jest przywoływany poprzez „wyjące” długie nuty.