Danuta Kądzielawa (ur. 4 marca 1944) − polska psycholog, profesor nauk humanistycznych, pracownik naukowy Wydziału Psychologii Uniwersytetu Warszawskiego, kierownik Katedry Neuropsychologii. Zajmuje się neuropsychologią kliniczną, zaburzeniami językowymi u ludzi z dysfunkcją mózgu oraz poznawczymi i językowymi mechanizmami przetwarzania tekstów metaforycznych.

Kariera naukowa Studia wyższe ukończyła w 1968 roku na Wydziale Psychologii i Pedagogiki Uniwersytetu Warszawskiego i z tą uczelnią związała swoją przyszłą karierę. W roku 1974 uzyskała stopień doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii ze specjalnością neuropsychologia kliniczna. Promotorem pracy doktorskiej był Tadeusz Tomaszewski. W 1984 roku uzyskała stopień doktora habilitowanego za rozprawę pt. Czynność rozumienia mowy. Analiza neuropsychologiczna. Tytuł naukowy profesora nauk humanistycznych uzyskała w 2002 roku. Członek komitetów Polskiej Akademii Nauk: Komitetu Nauk Neurologicznych i Komitetu Nauk Psychologicznych.

Pod jej kierunkiem w 1992 stopień naukowy doktora uzyskała Emilia Łojek.

W 1993 roku dostała zbiorową Nagrodę I stopnia Rektora UW za publikacje, a w 2009 roku za współautorstwo książki. W latach 1987–1990, 1996-1999 była prodziekanem, a w latach 1999-2005 − dziekanem Wydziału Psychologii UW.