Świadek zeznał między innymi, że „zauważył u Bilażewskich żywiołową nienawiść do 15 pułku”.
W środę 28 lutego 1923 roku sąd uniewinnił obu oskarżonych uznając, że działali w stanie obrony koniecznejPolska Zbrojna 1 marca 1923, nr 59, s.7..
Po okazałym pogrzebie zamordowanego nastąpił bojkot towarzyski oficerów 15 pułku ułanów, a wkrótce potem dowództwo garnizonu zakazało oficerom odwiedzania lokali publicznych.
Został pochowany w grobowcu rodzinnym Bilażewskich, znajdującym się pod jedną ze stacji Kalwarii w Ujściu nad Notecią. W czasie II wojny światowej jego ciało zostało ekshumowane przez Niemców i pochowane w nieznanym miejscu.
Ordery i odznaczenia Krzyż Srebrny Orderu Wojskowego Virtuti Militari nr 8108 – 27 lipca 1922 Krzyż Walecznych Polowa Odznaka Obserwatora „za loty bojowe nad nieprzyjacielem w czasie wojny 1918–1920” – pośmiertnie 11 listopada 1928 roku Odznaka Pamiątkowa Wojsk Wielkopolskich
Przypisy
Bibliografia
Ciemna strona oficerskiego honoru – zabójstwo w „Carltonie” Krzysztof Smura: Morderstwo w Carltonie
Historia przykra, zbrodnia to niesłychana... Polska Zbrojna, 8 stycznia 1923, nr 7, s.3 Polska Zbrojna, 21 stycznia 1923, nr 20, s.5