HMAS „Fauro Chief” – australijski szkuner używany w okresie II wojny światowej przez Royal Australian Navy (RAN) jako okręt pomocniczy.
Historia Dwumasztowy szkuner został wodowany około 1926 (lub około 1930 według współczesnego mu źródła). Statek mierzył 65 stóp (55 według innego źródła) długości (19,8 m), 16 stóp szerokości (4,88 m), jego zanurzenia wynosiło 6 stóp i 6 cali (2 m). Miał 19 ton wyporności (25 ton według współczesnego mu źródła). Koszty jego budowy wynosiły 1650 funtów. Został zbudowany dla mieszkającego na wyspie Tulagi J. McDonalda. W 1941 został on dodatkowo wyposażony w silnik wysokoprężny o mocy 40 koni mechanicznych, który dawał mu maksymalną prędkość 8 węzłów.
W 1940 został zakupiony na użytek misji metodystów założonej na Fauro (niewielka wyspa położona na południowy wschód od Bougainville). Pod koniec stycznia 1942, w obliczu nadciągających wojsk japońskich, statek ewakuował znajdujących się na wyspie Gizo (archipelag Wysp Salomona misjonarzy i po 18-dniowej podróży przybył do Australii.