Giuseppe Miraglia (ur. 21 czerwca 1883 w Lugo di Romagna, zm. 21 grudnia 1915 w Wenecji) – włoski oficer marynarki, pilot wojskowy, jeden z pionierów lotnictwa morskiego.
Życiorys Ojcem Giuseppe Miraglii był Nicola, ekonomista, bankier i polityk, matką Elena Mazzarini. Był najmłodszym z trójki synów. W 1900 roku wstąpił do Accademia Navale w Livorno, ukończył ją trzy lata później, zaś w grudniu 1908 roku został awansowany na podporucznika marynarki (Sottotenente di vascello). Uczestniczył w wojnie trypolitańskiej na pokładach torpedowca "Lombardia" i pancernika "Emanuele Filiberto". Po zakończeniu wojny, awansowany na porucznika marynarki (Tenente di vascello), zgłosił się do nowego rodzaju broni: lotnictwa morskiego i wstąpił do szkoły pilotażu w Wenecji.
13 września 1914 roku otrzymał odznakę pilota. Po przystąpieniu Włoch do działań I wojny światowej, jako dowódca eskadry wodnosamolotów stacjonującej w Wenecji, prowadził loty rozpoznawcze i bombowe nad terytorium austriackim. 7 sierpnia 1915 roku pilotował samolot, którego pasażerem był ówczesny porucznik ułanów, poeta Gabriele d'Annunzio, w locie nad Triestem. Zrzucili oni bomby na miejscowy arsenał oraz ulotki adresowane do mniejszości włoskiej.