thumb|upright|Zęby – herb rodziny Batorych thumb|upright=1.3|Rzeczpospolita w 1582 r. mały|Potwierdzenie przez Stefana Batorego na sejmie koronacyjnym 4 maja 1576 r. praw i przywilejów szlachty Rzeczypospolitej, Archiwum Główne Akt Dawnych thumb|Król Stefan Batory na tronie podczas obrad senatu, 1581 r. thumb|upright|Król Stefan Batory na obrazie Marcina Kobera, 1583 r. Stefan Batory (, ur. 27 września 1533 w Szilágysomlyó, zm. 12 grudnia 1586 w Grodnie) – książę siedmiogrodzki od 1571, król Polski i wielki książę litewski 1576–1586, mąż Anny Jagiellonki.
Tytuł królewski Stephanus, Dei gratia rex Poloniae et magnus dux Lithuaniae, Russiae, Prussiae, Masoviae, Samogitiae, Kiioviae, Volhyniae, Podlachiae, Livoniaeque, necnon princeps Transylvaniae.
Tłumaczenie: Stefan, z Bożej łaski król Polski, wielki książę litewski, ruski, pruski, mazowiecki, żmudzki, kijowski, wołyński, podlaski, inflancki, a także książę siedmiogrodzki.
Życiorys
Młodość Był synem wojewody siedmiogrodzkiego Stefana Batorego i Katarzyny Telegdi.