5 stycznia 1940 roku przekroczył nielegalnie granicę węgierską i przez Jugosławię przedostał się do Francji. W składzie 3. Dywizji Piechoty wziął udział w kampanii francuskiej. Po upadku Francji znalazł się w Wielkiej Brytanii. Został dowódcą plutonu w 1 Brygadzie Strzelców. We wrześniu 1942 roku zgłosił się jako ochotnik do służby w kraju. Po przeszkoleniu na cichociemnego został zrzucony w nocy z 13 na 14 marca 1943 roku (operacja Door). Przydzielony do Kedywu Okręgu AK Lwów został dowódcą I Oddziału Dyspozycyjnego. Kierował i uczestniczył w licznych akcjach dywersyjno-sabotażowych, między innymi wysadzeniu zbiorników paliwa na Zamarstynowie. Brał także udział w działaniach przeciwko UPA.
W ramach przygotowań do Akcji „Burza” został dowódcą 2. kompanii 19 pułku piechoty AK. Aresztowany przez Niemców i wzięty za cywila, został wywieziony do obozu pracy pod Hamburgiem. Na przełomie kwietnia i maja 1945 roku zbiegł i przedostał się przez linię frontu. Przewieziony do Wielkiej Brytanii, otrzymał przydział do 4 Dywizji Piechoty. Zdemobilizowany 16 września 1946 roku, pozostał w Wielkiej Brytanii, pracując jako tapicer.