W maju 1927 został wyznaczony na stanowisko oficera Przysposobienia Wojskowego, a w 1928 komendanta obwodu PW. 18 lutego 1928 awansował do stopnia majora ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1928 i 62. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W marcu 1932 został przeniesiony do Komendy Głównej Związku Strzeleckiego na stanowisko szefa wydziału wyszkolenia (w lipcu 1936 jako oficer rezerwy Związku Strzeleckiego został zatwierdzony w stopniu „okręgowego”). Wyjeżdżał w roli doradcy do spraw organizacji przysposobienia wojskowego do Łotwy, Estonii i Finlandii. W kwietniu 1934 został przeniesiony do 38 pułku piechoty w Przemyślu na stanowisko dowódcy batalionu. Na stopień podpułkownika został awansowany ze starszeństwem z dniem 19 marca 1938 i 14. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W tym samym roku został przeniesiony do 39 pułku piechoty w Jarosławiu na stanowisko dowódcy I batalionu detaszowanego w Lubaczowie.